Azotan wapnia w roztworze

Płynna forma azotanu wapnia

Saletra wapniowa w postaci roztworu to gotowy koncentrat wodny azotanu wapnia, przeznaczony przede wszystkim do upraw prowadzonych pod osłonami. Postać ciekła rozwiązuje problem, który towarzyszy stałemu azotanowi wapnia: sól ta jest wybitnie higroskopijna i w wilgotnym powietrzu rozpływa się, a przygotowanie z niej pożywki wymaga rozpuszczania i filtrowania. Roztwór dozuje się bezpośrednio do instalacji nawadniającej albo do cieczy roboczej opryskiwacza, bez etapu rozpuszczania.

Skład podawany w dokumentacji

Oznaczenie Wartość
azotan wapnia Ca(NO3)2 min. 48–50% (zależnie od wersji specyfikacji)
azot azotanowy N-NO3 8,5% (±0,5%)
wapń jako Ca 12% (±0,5%)
wapń jako CaO 17% (±0,5%)
gęstość ok. 1,4–1,5 g/cm3
postać gęsta ciecz
barwa od bezbarwnej i przezroczystej do jasnożółtej
zapach brak

Deklarowana zawartość azotanu wapnia różni się między wersjami archiwalnego dokumentu — starsza podaje minimum 50%, nowsza 48%. Wartości azotu i wapnia pozostają w obu takie same, więc rozbieżność dotyczy raczej sposobu przeliczenia niż samego produktu.

Przeliczenie na postać stałą

Dokumentacja podaje praktyczną regułę przeliczeniową: jeden litr roztworu waży około 1,5 kg i odpowiada mniej więcej 0,9 kg stałej, granulowanej saletry wapniowej. Warto ją znać, bo zalecenia nawozowe formułuje się zwykle dla postaci stałej, a dozowniki pracują w jednostkach objętości.

Po co roślinie wapń w formie azotanowej

Wapń nie przemieszcza się w roślinie tak swobodnie jak azot czy potas — porusza się głównie z prądem transpiracyjnym, więc trafia tam, gdzie parowanie jest najintensywniejsze. Organy o słabej transpiracji, czyli owoce i najmłodsze liście, są przez to najbardziej narażone na niedobór, którego objawy widać jako suchą zgniliznę wierzchołkową pomidora i papryki, brzeżne zamieranie liści sałaty czy gorzką plamistość jabłek. Azotan wapnia dostarcza wapń w formie od razu przyswajalnej i w towarzystwie azotu azotanowego, który nie konkuruje z nim o pobieranie — inaczej niż azot amonowy i potas, których nadmiar pobieranie wapnia utrudnia. Stąd zastosowanie zarówno doglebowe, jak i dolistne, i stąd obecność tego nawozu w uprawach szklarniowych oraz w tunelach foliowych, gdzie roślina rośnie szybko, a niedobór ujawnia się w ciągu dni.

Roztworu nie łączy się w jednym zbiorniku z nawozami siarczanowymi ani fosforanowymi — powstaje wtedy trudno rozpuszczalny osad siarczanu bądź fosforanu wapnia, który zatyka emitery kroplowników. W układach nawadniających stosuje się z tego powodu rozdzielone zbiorniki zaczynowe.

Identyfikacja i ostrożność w danych

Numer CAS 10124-37-5 opisuje bezwodny azotan wapnia. Produkt handlowy jest roztworem wodnym, a najczęściej spotykaną postacią stałą tej soli jest czterowodzian o numerze CAS 13477-34-4. Numer bezwodnej soli można stosować do identyfikacji samej substancji, ale nie należy go przenosić na wyrób bez zaznaczenia, o jaką formę chodzi — jest to ta sama klasa pomyłki, przez którą karty charakterystyki soli uwodnionych bywają opisane numerem formy bezwodnej. Pewność przypisania tego numeru oceniamy jako średnią właśnie ze względu na rozróżnienie form.

Bezpieczeństwo

Azotany są utleniaczami także w roztworze: rozlanego materiału nie zbiera się materiałami organicznymi, a odparowany do sucha osad zachowuje właściwości utleniające. Ciecz działa drażniąco na skórę i oczy. Pojemniki przechowuje się w miejscu chronionym przed mrozem, ponieważ wychłodzenie powoduje wytrącanie kryształów i rozwarstwienie koncentratu.

Powiązane strony