Chlorek potasu

Strona zbiera informacje o chlorku potasu potrzebne przy ocenie ryzyka i przy planowaniu składowania: identyfikację, właściwości fizyczne, opis zagrożeń oraz zasady postępowania z materiałem i z jego roztworami.

Identyfikacja

Nazwa chemiczna chlorek potasu
Nazwy równoważne chlorek potasowy, sól potasowa kwasu solnego
Wzór sumaryczny KCl
Zapis stosowany w bazach danych ClK
Masa molowa ok. 74,55 g/mol
Numer CAS 7447-40-7
Numer WE nieustalony w materiałach źródłowych tego serwisu
Numer UN nie dotyczy — materiał nieobjęty przepisami o przewozie towarów niebezpiecznych
Numer dodatku do żywności E 508 — wyłącznie dla jakości spełniającej kryteria czystości dla dodatków
Postać kryształy sypkie; jakość techniczna o odcieniu beżowym do jasnoróżowego

Zabarwienie materiału technicznego pochodzi od śladowych związków żelaza pozostałych po przerobie rudy i nie świadczy o obniżonej zawartości składnika głównego. Postać chemicznie czysta jest bezbarwna.

Właściwości istotne przy obchodzeniu się z materiałem

  • Substancja niepalna i nieutleniająca; nie podtrzymuje palenia.
  • Temperatura topnienia w okolicach 771 °C — w warunkach eksploatacyjnych materiał jest termicznie obojętny.
  • Rozpuszczalność w wodzie wynosi około 34 g na 100 g wody w temperaturze pokojowej i wyraźnie rośnie z temperaturą.
  • Roztwory mają odczyn zbliżony do obojętnego.
  • Sam związek nie jest silnie higroskopijny, ale materiał drobnoziarnisty zbryla się przy wahaniach wilgotności powietrza i traci sypkość.

Na czym polega zagrożenie

Chlorek potasu nie jest klasyfikowany jako substancja stwarzająca zagrożenie, co nie czyni go materiałem obojętnym w eksploatacji. Trzy okoliczności wymagają uwagi.

  1. Pylenie. Pył mechanicznie drażni spojówki i górne drogi oddechowe; uciążliwość rośnie przy workowaniu i przesypywaniu materiału drobnoziarnistego.
  2. Korozyjność roztworów. Stężone roztwory chlorków działają korozyjnie na stal węglową. Dotyczy to zbiorników, armatury i konstrukcji w otoczeniu instalacji, a nie samego materiału sypkiego.
  3. Rozdzielność jakości. Materiał techniczny nie spełnia kryteriów czystości wymaganych dla dodatków do żywności. Zgodność wzoru i numeru rejestrowego nie czyni z niego zamiennika jakości spożywczej.

Zasady postępowania

  1. Przy przesypywaniu i workowaniu stosować odciąg miejscowy oraz ochronę oczu.
  2. Przechowywać pod zadaszeniem, w miejscu suchym; opakowania utrzymywać zamknięte, żeby ograniczyć zbrylanie.
  3. Instalacje kontaktujące się z roztworami dobierać z materiałów odpornych na chlorki; powierzchnie stalowe zabezpieczać i myć po pracy.
  4. Nie mieszać strumieni materiału technicznego z materiałem przeznaczonym do zastosowań spożywczych i utrzymywać rozdzielone oprzyrządowanie.
  5. Rozsypany materiał zbierać na sucho i zabezpieczać przed dostaniem się do wód powierzchniowych; chlorki nie ulegają rozkładowi ani nie są zatrzymywane przez glebę.

Czym ta strona nie jest

Ta strona nie jest kartą charakterystyki w rozumieniu przepisów o klasyfikacji, oznakowaniu i pakowaniu substancji chemicznych i nie zastępuje dokumentu, który dla konkretnej partii wyrobu dostarcza jego producent lub dostawca. Opis powyżej dotyczy związku chemicznego; rzeczywisty materiał zawiera domieszki wynikające z drogi wytwarzania i to one, a nie sam chlorek potasu, bywają źródłem wymagań szczególnych.

Powiązane strony