Chlorek sodu

Strona zbiera informacje o chlorku sodu potrzebne przy planowaniu składowania, transportu i obsługi instalacji. Opis dotyczy związku chemicznego; wszędzie tam, gdzie ma to znaczenie, zaznaczono, co odróżnia materiał klasy przemysłowej od jakości przeznaczonej do żywności.

Identyfikacja

Nazwa chemiczna chlorek sodu
Nazwy równoważne chlorek sodowy, sól kamienna, sól przemysłowa
Wzór sumaryczny NaCl
Zapis stosowany w bazach danych ClNa
Numer CAS 7647-14-5
Identyfikator PubChem CID 5234
Numer WE nieustalony w materiałach źródłowych tego serwisu
Numer UN nie dotyczy — materiał nieobjęty przepisami o przewozie towarów niebezpiecznych
Postać klasy przemysłowej mokry kryształ, biały, bez zapachu

Numer rejestrowy opisuje związek niezależnie od klasy handlowej. Materiał przemysłowy różni się od spożywczego dopuszczalną zawartością składników towarzyszących oraz wilgotnością sięgającą kilkunastu procent, a nie budową chemiczną.

Właściwości istotne przy obchodzeniu się z materiałem

  • Substancja niepalna, nieutleniająca, trwała; nie stwarza zagrożenia pożarowego.
  • Dobrze rozpuszczalna w wodzie, przy czym rozpuszczalność zmienia się z temperaturą tylko nieznacznie.
  • Roztwór o stężeniu około 23 % ma najniższy punkt zamarzania, w okolicy minus 21 °C; w warunkach rzeczywistych, gdzie roztwór się rozcieńcza, granica skuteczności leży wyraźnie wyżej.
  • Materiał o wysokiej wilgotności zbryla się i traci część masy w postaci wypłukanej solanki, jeżeli nie jest osłonięty przed opadami.
  • Roztwory są elektrolitem o dużej sile jonowej — stąd ich działanie na metale i beton.

Na czym polega zagrożenie

Chlorek sodu nie jest zaliczany do substancji niebezpiecznych, a ryzyka, jakie z sobą niesie, mają charakter techniczny i środowiskowy.

  1. Korozja. Roztwory przyspieszają korozję stali oraz uszkadzają zbrojenie w betonie. Dotyczy to skrzyń ładunkowych, konstrukcji hal, armatury i posadzek w otoczeniu składowiska.
  2. Zasolenie otoczenia. Chlorki nie ulegają rozkładowi i nie są zatrzymywane przez glebę. Spływy zasalają pas przydrożny, uszkadzają drzewa i podnoszą zasolenie wód powierzchniowych; skutek jest trwały i kumuluje się przez lata.
  3. Pylenie i podrażnienia. Materiał suchy pyli, a pył drażni oczy i górne drogi oddechowe; stężone roztwory wysuszają skórę.
  4. Domieszki nietypowe dla soli spożywczej. Materiał klasy przemysłowej może zawierać azotany i potas na poziomach nieistotnych dla większości zastosowań, ale odczuwalnych przy regeneracji jonitów i w kąpielach chemicznych, gdzie wprowadza się w ten sposób do obiegu dodatkowe jony.

Zasady postępowania

  1. Składować pod zadaszeniem albo na pryzmach przykrytych warstwą chroniącą przed opadami; nie dopuszczać do odpływu solanki poza obręb składowiska.
  2. Powierzchnie kontaktowe środków transportu i oprzyrządowania zabezpieczać antykorozyjnie i myć po pracy.
  3. Przy dozowaniu uwzględnić wilgotność materiału — zawartość składnika głównego deklaruje się w przeliczeniu na substancję suchą, a rozlicza masę w stanie dostarczonym.
  4. Ograniczać dawki tam, gdzie materiał trafia do środowiska; zwilżanie solanką zmniejsza zużycie i rozrzut w porównaniu z podawaniem materiału suchego.
  5. Nie stosować materiału klasy przemysłowej w zastosowaniach mających kontakt z żywnością.

Czym ta strona nie jest

Ta strona nie jest kartą charakterystyki w rozumieniu przepisów o klasyfikacji, oznakowaniu i pakowaniu substancji chemicznych i nie zastępuje dokumentu, który dla konkretnej partii wyrobu dostarcza jego producent lub dostawca. Ponieważ profil domieszek zależy tu od złoża i drogi przerobu, wyłącznie dokumentacja partii mówi, co poza chlorkiem sodu trafia razem z materiałem do procesu.

Powiązane strony